|
|
  |
||
 |
met Johanna van Fessem |
 |
Johanna bij de Klaagmuur.
Den Haag, 9 februari 2000.
Tweede Kerstdag 1999, heb ik, na veel wikken en wegen besloten deze lente aan een voetpelgrimage naar Jeruzalem te gaan beginnen. Dit is al een hartewens van 13 jaren her. Mijn arbeidskontrakt loopt eind februari af, mijn kinderen zijn het huis uit. Voor het eerst sinds jaren ligt er een zee van vrijheid voor me.
Dat ik graag te voet door het land trek heeft te maken met het gevoel van verbondenheid met de aarde en de natuur en het goddelijke. Dat voel ik optimaal als ik op deze natuurlijke manier reis. Het is dus niet alleen vredespelgrimage naar Jeruzalem, ( = stad van vrede) in een oorlogsknoop bekneld, maar ook een milieupelgrimage.
Misschien zal ik ook moeilijkheden en gevaar ondervinden. Toch hoop ik vrede te vinden samen met God, met de natuur en met de mensen. Voor vrede ook te bidden tussen de drie monotheïstische godsdiensten, die hun oorsprong in Jeruzalem hebben en die in zo belangrijke mate de politieke situatie in het Midden-Oosten beïnvloeden. Die stad symboliseert voor mij het spirituele hart van de Westerse wereld. Zij is ook al heel lang met mijn eigen hart verbonden.
Het is mijn plan om onderweg abdijen, kerken, synagoges en moskeeën en andere krachtplaatsen te bezoeken en de mensen daar te vragen of zij voor de vrede in hun eigen land, het Midden-Oosten en in de wereld willen bidden. Ik zal vragen of zij een kort gebed op een strookje papier van een bij twaalf centimeter willen schrijven en dat aan mij meegeven naar Jeruzalem. Mijn droom is, al die gebeden na aankomst en uiteraard na toestemming van alle relevante autoriteiten in een kleine onopvallende ceremonie aan God aan te bieden op het plein voor de Rotskoepelmoskee. Dat is een plek waar ik de vorige keer, dat ik in Israël was een grote kracht (Kracht?) heb ervaren.
Op 22 augustus 1999 heb ik de eerste konkrete stap gezet richting Jeruzalem. Ik heb namelijk een liniaal gepakt en een rechte potloodlijn van Den Haag naar Jeruzalem getrokken. Hemelsbreed is de reis ca. 3500 km. Als je dat vermenigvuldigt met twee, kom je met 7000 km een heel eind in de richting van de uiteraard niet lijnrechte route.
Vervolgens heb ik gekeken welke lange afstandsvoetpaden het meest dicht bij de route lopen.
Mijn plan is om op zondag 2 april de eerste voetstappen te zetten. Ik hoop over de hele reis zo'n jaar te doen. Vanuit Den Haag hoop ik in twee dagen naar Gouda/Haastrecht te lopen. Vandaar zal ik het Pelgrimspad tot Den Bosch volgen. Vanaf Den Bosch volg ik het Peellandpad tot Roermond. Vanuit Roermond loop ik naar Echt/Pey, waar ik het Pieterpad zal volgen. In Aken/Duitsland sluit ik aan op het lange afstandsvoetpad de E8, dat door Duitsland, Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije naar Bratislawa/Pressburg voert. Ik denk daar 3 1/2 maand over te doen met een snelheid van 20 kilometer per dag. Daarna wordt het meer spoorzoeken. Er is weliswaar een voetpad "onder constructie", de E4 door Hongarije, Roemenië, Bulgarije en Griekenland, maar dat is nog niet af en nog niet beschreven. Dat wordt dus meer spoorzoeken. Als dat gelukt zal zijn steek ik bij de Dardanellen over naar het oude Troje, dat nu in Turkije ligt. Na bezoek aan Efese door naar Izmir en Antalya. Op dat punt gaat de potloodlijn, die ik op 22 augustus trok over in de Middellandse Zee richting Cyprus. In Antalya of eerder hoop ik dus een veerboot te vinden naar dat eiland. (Ik heb nog even overwogen om een waterfiets te kopen omwille van het milieu). Vandaar weer de veerboot naar Haifa. En dan is het nog maar een klein stukje naar Jeruzalem.
Tot zover het nieuws! Tot de volgende keer.
Johanna van Fessem.
© Copyright 2000-2008 by Johanna van Fessem . Web design by Ales Vanek. Laatste update: 02/07/10.
